Tradycyjne Aikido nie posiada elementów współzawodnictwa a kolejne stopnie zdobywa się poprzez demonstrację zrozumienia podstawowych ćwiczeń i technik, których wymagania i poziom trudności rosną wraz ze stopniem, nie zaś przez pobicie przeciwnika. W Aikido dążymy do współpracy z partnerem, ciągle posługując się efektywnymi technikami przeciw energetycznemu i realistycznemu atakowi, poprzez połączenie ataku i skierowaniu jego energii z powrotem w kierunku atakującego. Ćwiczymy techniki przeciw rozmaitym atakom takim jak kopnięcia, uderzenia, pchnięcia, jedno lub dwuręczne uchwyty z przodu lub tyłu, duszenia, atak wielu napastników i ataki bronią. We wszystkim tym dążymy do rozwiązania konfliktu w nie śmiertelny, nie destruktywny, lecz wciąż efektywny sposób. Techniki mogą zakończyć się dźwignią na staw, unieruchomieniem lub w sposób dynamiczny, gdzie atakujący jest rzucany w przód lub tył po macie lub w powietrze, co kończy spektakularny upadek. Aikido używa raczej ruchów obrotowych, okrężnych, spiralnych, po łuku, niż ruchów prostoliniowych. Aikido łączy rozwiązania będące jednocześnie bardzo proste, acz kompleksowe. Poprzez te i inne różnice, nauka Aikido, jest jednocześnie bardzo satysfakcjonująca i prowadzi do harmonii z nami samymi oraz światem, pomagając nam stać się pełniejszymi i zintegrowanymi jednostkami ludzkimi.